Terapia ręki (czyli terapia funkcji kończyny górnej) jest skierowana do dzieci, u których występują trudności w zakresie motoryki małej, precyzji ruchów, siły chwytu czy koordynacji ręka–oko. Oto kilka przykładów, dla kogo może być wskazana:
Dla dzieci:
z opóźnionym rozwojem psychoruchowym,
z zaburzeniami integracji sensorycznej,
z trudnościami w nauce pisania (nieprawidłowy chwyt, zbyt duży lub zbyt mały nacisk ołówka),
z obniżonym lub wzmożonym napięciem mięśniowym,
z niepełnosprawnościami (np. mózgowe porażenie dziecięce, zespół Downa),